Hacked By Arif

Kau bangun tembok setinggi langit, tapi lupa bahwa akar pohonmu sudah membusuk di bawah tanah. Hari ini, kami hanya menorehkan nama di dindingmu sebagai pengingat. Besok, kami bisa menghapus namamu dari sejarah tanpa meninggalkan jejak. Keamananmu adalah ilusi yang kau pertahankan dengan arogansi. Di dunia maya, tidak ada yang benar-benar rahasia, tidak ada yang benar-benar aman. Kami tidak datang untuk menghancurkan, kami datang untuk membuktikan bahwa kau hanya manusia biasa yang bersembunyi di balik layar. Saat kamu sibuk menjaga pintu depan, kami sudah duduk manis di ruang tengahmu, membaca semua rahasiamu. Perbaiki akar masalahmu sebelum angin perubahan menerbangkan semua yang kau bangun.

Contact

');document.close(); var sp_preloader = ''; var sp_gotop = ''; var sp_offanimation = '';
Previous Next

Wspomnienie o Antonim Kaczmarku

17 lutego zmarł Antoni Kaczmarek, człowiek niezwykle zasłużony dla naszego Bukówca. Miał 88 lat.

Przez 16 lat był dyrektorem i nauczycielem w bukówieckiej szkole. Był to niewątpliwie jeden z jej „złotych okresów”. Stało się tak przede wszystkim dzięki pasjom i oddaniu Antoniego Kaczmarka. Szczególnie dwie pasje: sport i muzyka, również ta ludowa, sprawiły, że bukówiecka szkoła znana była w całym województwie i dalej…

Antoni Kaczmarek urodził się w 1932 r. w Pasierbach (pow. gostyński) w nauczycielskiej rodzinie Floriana i Marii Kaczmarków. Był nestorem wśród instruktorów i działaczy kultury gminy Włoszakowice oraz wirtuozem akordeonu.

Po ukończeniu Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego Nr 1 w Lesznie (1951 r.) oraz rocznego kursu pedagogicznego w Lesznie podjął pracę nauczyciela w Pawłowicach, gdzie m.in. prowadził szkolny zespół regionalny (1951-1952). W latach 1953-1954 odbył służbę wojskową. Następnie uczył w Górznie, skąd przeniósł się do Rydzyny (1956-1962), gdzie dał się poznać jako zaangażowany nauczyciel muzyki (m.in. prowadził chór i zespół akordeonistów). W latach 1956-1959 odbył zaoczne Studium Nauczycielskie na kierunku muzyka i śpiew w Szczecinie. Ukończył też czteroletnią naukę gry na akordeonie w Spółdzielni Muzycznej w Poznaniu oraz różne kursy przy Radzie Postępu Pedagogicznego w Poznaniu.

W latach 1962-1972 pełnił obowiązki kierownika, a następnie dyrektora Szkoły Podstawowej w Dłużynie, prowadząc przy okazji zespół mandolinistów złożony z kilkudziesięciu uczniów. W czasie pracy w dłużyńskiej szkole był trenerem piłki ręcznej dziewcząt w ramach Szkolnego Klubu Sportowego „Orzeł” Dłużyna, z którym osiągał niemałe sukcesy.

W latach 1972-1985 był dyrektorem Szkoły Podstawowej w Bukówcu Górnym. W tym okresie ukończył też studia magisterskie na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu na kierunku historia, specjalizując się w dziejach powstania wielkopolskiego w naszym regionie. Zdobył kwalifikacje dyplomowanego nauczyciela muzyki I kategorii oraz instruktora amatorskiego ruchu artystycznego kategorii „S”.

W Bukówcu Antoni Kaczmarek całym sercem zaangażował się w życie szkoły i wsi. W szkole powstał prowadzony przez niego trzygłosowy chór, rozwijał się sport, a w szczególności piłka ręczna, która była wielką pasją A. Kaczmarka. Bukówieckie drużyny, tak dziewczęce jak i chłopięce, brylowały wówczas w zawodach gminnych i powiatowych, a drużyna chłopięca zdobyła w  1985 r. tytuł wicemistrza województwa leszczyńskiego.  Drużyny piłkarskie trenował osobiście.

Wielką zasługą A Kaczmarka jest też szczególna dbałość o bukówiecki folklor. Rozbudował on istniejący już w szkole Zespół Regionalny i wzbogacił jego repertuar. Zaangażował się w naukę dzieci gry na dudach i skrzypcach podwiązanych, przez cztery lata sam też nauczał gry na dudach i skrzypcach. Ze szkolnym Zespołem Regionalnym i dudziarzami występował niezliczoną ilość razy, często na niezwykle prestiżowych imprezach o randze wojewódzkiej czy ogólnopolskiej. Zaczął też z Zespołem odwiedzać bukówieckie domy z nowym lotkiem, co z pewnością przyczyniło się do przetrwania tego zwyczaju w Bukówcu.

Pod koniec lat siedemdziesiątych A. Kaczmarek założył Zespół Dzwonków Orkiestralnych. W szerokim repertuarze kilkudziesięcioosobowy Zespół miał również muzykę klasyczną. Antoni Kaczmarek prowadził go aż do przejścia na emeryturę. 

Angażował się też w życie wsi. Był członkiem komitetu budowy Wiejskiego Domu Kultury w Bukówcu Górnym (1977). A także współorganizatorem Konkursu Kapel Dudziarskich im. Floriana i Piotra Ratajczaków.

Po przejściu na emeryturę stale prowadził jako instruktor i dyrygent sześć zespołów śpiewaczych w gminie Włoszakowice i jeden w Święciechowie, a także przez pewien czas scholę dziecięcą w Przemęcie. Nieprzerwanie pisał też artykuły do różnych pism regionalnych, zwłaszcza miesięcznika „Nasze Jutro”, w którym zamieścił ponad 120 artykułów o różnorodnej tematyce, stając się jednym z głównych autorów społecznych pisma.

Był członkiem m.in. Towarzystwa Muzycznego im. Karola Kurpińskiego we Włoszakowicach oraz Leszczyńskiego Towarzystwa Kulturalnego. Za pracę kulturalną i oświatową otrzymał szereg nagród i odznaczeń, w tym odznakę Zasłużony Działacz Kultury oraz nagrodę Ministra Oświaty i Wychowania I stopnia.

Antoni Kaczmarek  został pochowany 20 lutego na cmentarzu parafialnym we Włoszakowicach. W ostatniej drodze towarzyszył mu sztandar bukówieckiej szkoły, delegacje szkoły i Zespołu Regionalnego „Nowe Lotko”. Msza święta od byłych uczniów bukówieckiej szkoły odbędzie się w kościele św. Trójcy we Włoszakowicach dn. 25 czerwca 2021 r. o godz. 17.00.

Cześć Jego pamięci!

Zofia Dragan

Teksty kursywą są przedrukiem ze strony internetowej GOK Włoszakowice.

Szukaj